• Για 2η συνεχή χρονιά εφαρμόστηκε το πρόγραμμα Αγωγής Υγείας «Στηρίζομαι στα πόδια μου" και στα πλαίσια αυτού του προγράμματος πραγματοποιήθηκε στο τέλος μια ημερίδα με θέμα "Ψυχική Υγεία-Διαπροσωπικές σχέσεις" στην οποία συμμετείχε και το παράρτημα του 6ου Γυμνασίου Βόλου που λειτουργεί στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου, το απόσταγμα όλης της δουλειάς που συντελέστηκε κατά τη διάρκεια της χρονιάς.




 

Πριν από λίγο καιρό ολοκληρώθηκε η δημιουργία σκάμματος στο χώρο που προαυλίζονται τα φιλοξενούμενα στο Κατάστημα μας παιδιά

.

Το σκάμμα προσέφερε το http://mamadologio.gr/ που απαρτίζεται από μητέρες με νοιάξιμο και φροντίδα για τα παιδιά και για τα θέματα που τα αφορούν, καθώς και ο κύριος Μάκρας Δημήτριος προσφέροντας την γνώση του ως ξυλουργός και που ήταν επιθυμία τόσο δική μας όσο και των μητέρων αλλά και των παιδιών.

 

Για εμάς αλλά και για τους ανθρώπους που μας υποστηρίζουν είναι προτεραιότητα η διασφάλιση όλων εκείνων των συνθηκών που θα επιτρέψουν στα παιδιά που φιλοξενούμε να αναπτυχθούν όσο καλύτερα γίνεται συναισθηματικά και να είναι χαρούμενα.

 

 

Όπως είναι γνωστό το παιχνίδι και ειδικά το παιχνίδι στο χώμα  ωφελεί τα παιδιά πολλαπλώς ψυχή τε και σώματι., ενισχύει την καλή διάθεση, είναι αποτρεπτικός παράγοντας εμφάνισης κατάθλιψης και παράλληλα ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

 

Eυχόμαστε να το χαρούν όσο και εμείς!

 

Nίκη Μουσχή

Κοιν.Λειτουργός

 

 


Πηγή

Μαθητής του Παραρτήματος του 6ου γυμνασίου στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου απέσπασε το 2ο βραβείο στην κατηγορία «Ερωτική ποίηση» στον 5ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό ποίησης και διηγήματος του Μορφωτικού Ομίλου Πετρούπολης. Πρόκειται για το μαθητή Γιόργκι, που όπως ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά δεν περίμενε ποτέ να διακριθεί ένα από τα ποιήματα που έγραφε στο κελί του για να γεμίσει τις ατελείωτες ώρες μοναξιάς και σιωπής. «Απλά έγραφα για να μιλήσω σε κάποιον. Δεν περίμενα ότι θα έπαιρνα βραβείο. Νιώθω, όμως, περήφανος κι ευχαριστώ τους δασκάλους μου που έστειλαν το ποίημά μου στο διαγωνισμό.  Το “Θα σε περιμένω” το έγραψα για την κοπέλα μου, που με ξέχασε και με πόνεσε πολύ». Το ποίημα του Γιόργκι αναμένεται να εκδοθεί σε ομαδικό τόμο μαζί με τα υπόλοιπα διακριθέντα ποιήματα και διηγήματα του διαγωνισμού. Ο διευθυντής του γυμνασίου φυλακών Βόλου κ. Άγγελος Μιχόπουλος τόνισε πως «κάτι τέτοιες στιγμές οι δάσκαλοι αυτού του σχολείου συνειδητοποιούμε πόσο σημαντικό είναι να παλεύουμε γι’ αυτά τα παιδιά, που μέσα από την εκπαίδευση ανακαλύπτουν το δρόμο προς την ελευθερία». Παρατίθεται το ποίημα του Γιόργκι, που επιμελήθηκε η φιλόλογος κ. Αποστολία Κοτζαγιώτου.

“Θα σε περιμένω”

«Ένα αεράκι τρυφερό να σε δροσίζει

Κι ένα φεγγάρι στο κορμί σου να γυαλίζει.

Κλείσε τα μάτια σου να  ‘ρθω στα όνειρά σου

Όπου και να ‘σαι, θα ‘μαι πάντοτε κοντά σου.

Θα έχω την αγάπη σου για φως στη διαδρομή μου

Και τη σκέψη σου για μονοπάτι προς το κορμί σου!».

Αυτά είναι τα λόγια που κάποτε σου έγραψα.

Τώρα… τώρα έχει σβήσει το φως, χάθηκε… δεν το βλέπω πια,

Περπατώ χαμένος σε ένα μονοπάτι δίχως αρχή και τέλος.

Προσπαθώ να βρω λίγο φως. Σκοτάδι.  Δεν  βλέπω τίποτα…

Φοβάμαι, τρέμω… Σε χάνω, σ’ έχασα!

Ψάχνω κάποια λύση, μα δεν βρίσκω άκρη.

Θέλω μόνο να βγω από αυτό το σκοτάδι…

Φωνάζω, ουρλιάζω : «Σ ’αγαπώ, μη μ’ αφήνεις».

Κι απάντηση καμία. Ακούω τον αντίλαλό μου.

Τρέμω… τρέμω από το φόβο.

Πέφτω στα γόνατα… Παρακαλάω το Θεό

Να μου δείξει μια ακτίνα φωτός.

Μάταια!

Χάθηκαν όλα, χάθηκες κι εσύ. Έφυγες μακριά μου. Με ξέχασες.

Εγώ, όμως, σε θυμάμαι, δεν σε ξεχνώ, γιατί σ’ αγαπώ!

Θα περιμένω. Θα περιμένω όσο χρειαστεί. Ξέρω πως κάποτε θα με θυμηθείς.

Θα έρθεις να μου φωτίσεις το δρόμο.

Μέχρι τότε θα σε περιμένω στο μονοπάτι που με άφησες καθισμένος

Σε μιαν άκρη, πάνω σε μια πέτρα σε σχήμα καρδιάς.

Όταν έρθεις, πρόσεξε. Πρόσεξε μην πέσεις στη λίμνη που γέμισα με τα δάκρυά μου…

Δάκρυα που έριξα για σένα.

Να θυμάσαι πως σ’ αγαπώ και πως…

«Θα σε περιμένω».

 

Παράρτημα του 6ου Γυμνασίου Βόλου που λειτουργεί στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου

Ο Dobre κατάγεται από τη Βουλγαρία και είναι 99 ετών. Όλη του τη ζωή την πέρασε δύσκολα, πολλές φορές

σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας.


Ζούσε σε τρώγλες και τρεφόταν με ό,τιέβρισκε στα σκουπίδια ή του έδιναν οι «καλοί άνθρωποι» στο δρόμο

όπως λέει ο ίδιος. Ζει σε μια μικρή πόλη της χώρας, το Bajlo, και κάνει καθημερινά πάνω από 30 χιλιόμετρα για να φτάσει στη Σόφια.

Εκεί στέκεται για πολλές ώρες στο προαύλιο μιας ορθόδοξης εκκλησίας και ζητιανεύει.

Όχι για τον εαυτό τους, αλλά για τους άλλους.

Ό,τι χρήματα συγκεντρώσει τα δωρίζει στην εκκλησία, σε γηροκομεία, ορφανοτροφεία αλλά και σε φτωχές

οικογένειες «που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από εμένα», όπως επισημαίνει.


Πρόκειται για τον ιδιώτη που κάνει αυτή τη στιγμή τις μεγαλύτερες δωρεές στην εκκλησία,

ενώ μέχρι τώρα έχει δωρίσει πάνω από 30.000 ευρώ, χωρίς να κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του.

Ο ίδιος είναι αυτάρκης, ζει με μια πενιχρή σύνταξη των 80 ευρώ που παίρνει και δείχνει να μην

ενοχλείται καθόλου από τις δυσκολίες. Στην πόλη όλοι τον γνωρίζουν με το προσωνύμιο ο «δίκαιος από το Bajlo»,

αφού και ο ίδιος είναι υπέρμαχος της δικαιοσύνης και της αγάπης.

Γιατί ο άνθρωπος αυτός ικετεύει τον συνάνθρωπο όχι για τον εαυτό του αλλά για τους αναξιοπαθούντες.

Και συνεχίζει… «Για όσο ζω», λέει ο ίδιος!

Πηγή

2019 onisimos.gr All rights reserved Developed by B.I.S