Η διάθεσις του ανθρώπου είναι μέτρον του ελέους του Θεού

γ. Νικοδήμου το γιορείτου

ρμηνεία ες τν στίχον:

«Κα τ λεος ατο ες γενεν κα γενεν τος φοβουμένοις ατόν»

τς Θ´ δς τς Παρθένου κα Θεοτόκου Μαρίας

π τ βιβλίο «ΚΗΠΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ»,
κδ. Β. Ρηγοπούλου, Θεσ/νίκη 1979, σελ. 219-221

λ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ





Κα δι τοτο, λέγει Παρθένος, συνέλαβα τν Υἱὸν το Θεο κα δι τοτο ατς λαβεν ξ μο σάρκα μψυχωμένην, λογικήν, νοεράν, θελητικν κα ατεξούσιον κα νωσεν ατν ες τν δικήν του πόστασιν, δι ν κχύσ τ πλούσιον ατο λεος ες τς γενες τν νθρώπων, που μέλλουν ν φοβηθον ατν κα ν πιστεύσουν ατ. Ο φοβούμενοι τν Θεόν, τοι ο δι μετανοίας ες φόβον τρεπόμενοι, ατο λεονται π τν Θεόν, ο δ μ φοβούμενοι, τοι ο μ μετανοοντες, οκ λεονται. Διότι τ λεος το Θεο, ν κα λέγεται λεος, μως ες τος ξίους το λέους δίδοται κα χι ες τος ναξίους ατο· ἐὰν γρ κα ες τος ναξίους δίδοτο, λοι ο μετανόητοι μαρτωλομ θ σώζοντο κα οδεμς θ κολάζετο. Τοτο δ ναντιοται ες τν θείαν δικαιοσύνην κα ποδείχνει τν Θεν δικον. θεν επεν Χρυσορρήμων, ρμηνεύων τλέησόν με, κύριε, τι σθενής εμι” το ϛ´ ψαλμο: «Πάντες λέους δεόμεθα, λλ ο πάντες ξιοί σμεν λεεσθαι· ε γρ κα λεός στιν, μως τν ξιον πιζητε· μν ον ξιόν τι το λεηθναι ποιήσας, ρε· λέησόν με· δ κβαλν αυτν το ταύτης τυχεν τς συγγνώμης, μάτην ρε τό· λέησόν με. Ε γρ φ παντας μελλεν λεος ρχεσθαι, οδες ν κολάσθη· λλ κα οτος χει τιν κρίσιν, κα τν ξιον πιζητε κα τν πιτήδειον, στε ατο πολασαι»[…] Οτω δ κα ες τν Μωυσν επεν Θεός: «λεήσω ν ν λε, κα οκτειρήσω ν ν οκτείρω» (ξ. λγ´19). Κα πάλιν: «γώ εμι Κύριος Θεός σου κα ποιν λεος ες χιλιάδας τος γαπσί με κα τος φυλάσσουσι τ προστάγματά μου» (ξ. κ´6). Κα Δαβδ τοτο σχεδν τ διον λέγει: «τι κατ τ ψος το ορανο π τς γς κραταίωσε Κύριος τ λεος ατο (οχ π πάντας) λλ π τος φοβουμένους ατόν» (Ψαλμ. ΡΒ´ 11) […]

. ρμόζει δ κα ρητν τοτο κα ες σένα Χριστιανέ, διότι, ἐὰν κα σ γαπς ν σ λεήσ Θες κα ν σο χαρίσ τν φεσιν τν μαρτιν σου, πρέπει ν φοβσαι τν Θεόν, χι μως ν τν φοβσαι πλς, λλ ς Θεν φοβερόν, ς Θεν δίκαιον κα ς Θεν «δυνάμενον κα ψυχν κα σμα πολέσαι ν γεένν», καθς τ προστάζει διος κα οτω δι τν φόβον ατν ν μετανος κα ν κλαίς δι τς μαρτίας που πραξας, κα ες τ ξς ν πέχς κα ν μ κάμνς πλέον ατάς, καθς λέγει δ Θεοτόκος: «Κα τ λεος ατο ες γενεν κα γενεν τος φοβουμένοις ατόν». Καθς γρ ταν θέλ τινς ν λάβ π τν μυρεψν μρον, πρέπει πρτον ν τοιμάσ τ γγεον δι ν χύσ τ μρον μέσα ες ατό, τσι κα ποιος θέλει ν λάβ λεος π τν Θεόν, πρέπει ν τοιμάσ τ γγεον τς ψυχς του, δι ν λάβ τ θεον λεος, πειδ χωρς ν χ γγεον, λεος δν τ δίδοται· γγεον δ εναι φόβος το Θεο, εναι πρς Θεν λπίς, εναι μετάνοια κα ποχ το κακο, εναι τ πένθος, κατάνυξις, τ δάκρυα. θεν μέγας Βασίλειος επεν τι διάθεσις το νθρώπου εναι μέτρον το λέους το Θεο, κα σον ατ εναι χωρητική, τόσον δίδοται κα τ θεον λεος·ρμηνεύων γρ οτως τ «γένοιτο Κύριε τ λεός σου φ μς, καθάπερ λπίσαμεν π σέ» το λβ´ Ψαλμο, λέγει· «ρς πς πιστημόνως προσηύξατο; τν δίαν διάθεσιν μέτρον ποίησε τς πιχορηγίας τν οκτιρμν το Θεο· τοσοτός, φησι, γένοιτο λεός σου φ μς, σην φθάσαντες μες π σο τν λπίδα κατεβαλόμεθα». Επε δ κα σύχιος· « αυτν μ λεήσας, πς παρ το Κριτο λεηθναι δύναται;», τοι οδαμς. ρμόζει δ ες τοτο κα κενο, που επεν μέγας ντώνιος· οτος γρ ες τν επόντα ατ· «λέησόν με ββ, κα εξαι πρ μο»· πεκρίνατο· «οτε γώ σε λε, οτε Θεός, ἐὰν μ σ σατν λεήσς». θεν, ἐὰν σ δελφ δν μετανoς, λλ τρέχεις ες τν λάσπην τς μαρτίας σον χoρoς, ξευρε τι δν μπoρες ν λάβς τ λεoς τo Θεo· διότι πooς πoτ λεε κα σπλαγχνίζεται κενoν πo πηγαίνει μόνoς τoυ κα πιάνει τ φίδια κα πιάνωντάς τα δαγκώνεται π ατ κα θανατώνεται; Bέβαια, oδείς.
.               Δι
τoτo λέγει Σειράχ: «Τίς λεήσει παoιδν φιόδηκτoν κα πάντας τoς πρoσάγoντας θηρίoις;» (Σειρ. ιβ´ 13). τσι κα Θες δν λεε, oτε σπλαγχνίζεται κενoν τν Χριστιανν πo πηγαίνει μόνoς τoυ ες τν μαρτίαν κα πράττoντας ατήν, φαρμακεύεται κα ψυχικς θανατώνεται.
.
ξευρε λoιπόν, μαρτωλέ, σύντρoφε δικέ μoυ, τι ἐὰν δν φεθς π τν μαρτίαν κα λάβς σύνεσιν τo κακo πo καμες, κα ἐὰν δν ξoμoλoγηθς ες τν Πνευματικόν σoυ, Θες πo σ πλασε, δν θέλει σ λεήσει.
.
τσι μόνoς Toυ τ βεβαιώνει δι τo σαΐου: «O γρ λαός στιν χων σύνεσιν, δι τoτo o μ oκτειρήσ πoιήσας ατoύς, oδ πλάσας ατoς o μ λεήσ» (σ. κζ´ 11). Επε δ κα ερς Aγoυστνoς: « πλάσας σε νευ σo, o δύναται σσαί σε νευ σo». Ἐὰν δ σ μαρτάνωντας κα μ μετανoντας, μηδ ξoμoλoγoύμενoς, χς λπίδα, τι θέλει σ λεήσει Θεός, ξευρε, τι λπίς σoυ ατ εναι ψευδς κα μ τ ψεδoς παρηγoρσαι.
.
θεν πληρoται ες σ τ τo σαΐoυ κενo: «θήκαμεν ψεδoς τν λπίδα μν κα τ ψεύδει σκεπασθησόμεθα» (σ. κη´ 15).

 

 

Πηγή

 

 


Αν δεν μπορείτε να διαβάσετε άρθρο κάντε κλικ εδώ.

Ο ρόλος της συμβουλευτικής ψυχολογίας σε συνθήκες κρίσης

 


Αν δεν μπορείτε να διαβάσετε άρθρο κάντε κλικ εδώ.

Σωτήρης Γουνελάς

 


Αν δεν μπορείτε να διαβάσετε άρθρο κάντε κλικ εδώ.



Πηγή: (Από το βιβλίο «Ο αντιχριστιανισμός», εκδ. Αρμός, Αθήνα 2009), περιοδικό  «Πειραϊκή Εκκλησία» Δεκ. 2009)

Αναδημοσίευση από Αντίφωνο

2019 onisimos.gr All rights reserved Developed by B.I.S